ବାରଣ୍ଡାରେ ଚାଲିଛି ରୋଷେଇ, ମଧ୍ୟାହ୍ନଭୋଜନ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ପାର ହେଉଛନ୍ତି ପିଲା

ନୟାଗଡ଼,୨୮ା୯(ଲୋକନାଥ ମିଶ୍ର): ଗୁଣାତ୍ମକ ଶିକ୍ଷାଦାନ ପାଇଁ ସରକାର ବିପୁଳ ଅର୍ଥ ଖର୍ଚ୍ଚ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଅସଜଡା ଭିତ୍ତିଭୂମିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସୁନାହିଁ। ଏପରି କି ଶୈକ୍ଷିକ ବାତାବାରଣ ମଧ୍ୟ ବଦଳି ପାରୁନାହିଁ। ଅସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର ପରିବେଶରେ ବାରଣ୍ଡାରେ ରୋଷେଇ ହେଉଛି। ଏଭଳି ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ନୟାଗଡ଼ ବ୍ଲକ ଇଟାମାଟି ପଞ୍ଚାୟତ ବାମନ ଅବକାଶ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଦେଖିବାକୁ ମଳିଛି। ୧୯୫୯ରେ ସ୍ଥାପିତ ଏହି ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରଥମରୁ ୭ମ ଓ ଅଷ୍ଟମରୁ ୧୦ମ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥକ୍‌ ଭାବେ ରହିଥିଲା। ୨୦୨୧ ଜାନୁଆରୀରେ ଦୁଇଟି ସ୍କୁଲର ମିଶ୍ରଣ ପରେ ଗୋଟିଏ କ୍ୟାମ୍ପସ୍‌ କରାଯାଇ ପ୍ରଥମରୁ ୧୦ମ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଲା। ପରେ ଏଥିରେ ଶିଶୁବାଟିକା ଯୋଡାଗଲା। ଗୋଟିଏ କ୍ୟାମ୍ପସ୍‌ ଭିତରେ ଦୁଇଟି ବିଦ୍ୟାଳୟ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମଝିରେ ବଲାଙ୍ଗୀର-ଖୋର୍ଦ୍ଧା ୫୭ ନଂ. ଜାତୀୟ ରାଜପଥର ଇଟାମାଟି ସିନେମାହଲଠାରୁ ଚମ୍ପତ୍ତିପୁର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାସ୍ତା ରହିଛି। ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟର ୬ ଏକର ଜମି ଥିବାବେଳେ କେତେକ ଜବରଦଖଲ ହୋଇଛି। ବିଦ୍ୟାଳୟ ଜମିରେ ରାସ୍ତା ଯାଇଥିବାବେଳେ ଏହାକୁ ହଟାଯାଇପାରୁନି କି ଗୋଟିଏ ବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିସର ଭିତରକୁ ଅଣାଯାଇ ପାରୁନି। ଏଣୁ ମଧ୍ୟାହ୍ନଭୋଜନଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଇଁ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ରମାନେ ବହୁ ହଇରାଣ ହେଉଛନ୍ତି।
ଗୋଟିଏ କ୍ୟାମ୍ପସର ବିଦ୍ୟାଳୟ କୁହାଯାଉଥିଲେ ହେଁ, ଶିଶୁବାଟିକାରୁ ୫ମ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ରାସ୍ତା ଡେଇଁ ମଧ୍ୟାହ୍ନଭୋଜନ ଖାଇବାକୁ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ଆସିଥାନ୍ତି। ଏପରି କି ଶିଶୁ ବାଟିକାରୁ ପଞ୍ଚମ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିବା ବିଦ୍ୟାଳୟର ଆଦୌ ପାଚେରି ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଶିଶୁବାଟିକା ସହ ପ୍ରଥମରୁ ଦଶମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧୧ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। ୧୧ ସ୍ଥାନରେ ୬ ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷ ଥିବାରୁ ଶିଶୁବାଟିକା, ପ୍ରଥମ, ୨ୟ ଓ ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ବସୁଛନ୍ତି। ୪ର୍ଥ ଓ ୫ମ ଶ୍ରେଣୀ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଅନ୍ୟ ଏକ କୋଠରିରେ ବସୁଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମରୁ ୫ମ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାତ୍ର ୨ଟି ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷ ଓ ଗୋଟିଏ ଛୋଟିଆ ଅଫିସ ଗୃହ ରହିଛି। ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ୪ଟି ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷରେ ଷଷ୍ଠ ଓ ସପ୍ତମ ଶ୍ରେଣୀ ପାଇଁ ୧ଟି, ଅଷ୍ଟମ, ନବମ ଓ ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ୩ଟି କକ୍ଷ ରହିଛି। ୨୦୨୧-୨୨ ବର୍ଷରେ ୫ଟି କୋଠରି ପାଇଁ ୧କୋଟି ଟଙ୍କା ଅନୁଦାନ ଆସିଥିବାବେଳେ କେବଳ ୯ମ ଶ୍ରେଣୀ ସ୍ମାର୍ଟ କକ୍ଷକୁ ଛାଡିଦେଲେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ। ରୋଷେଇ ପାଇଁ ଘର ନାହିଁ, ପୁରାତନ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ରମାନେ ଯେଉଁ ନୂଆ କକ୍ଷଟି ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି ତାହା ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ହୋଇନାହିଁ। ବାରଣ୍ଡାରେ ଅସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକର ପରିବେଶରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନଭୋଜନ ରୋଷେଇ ହେଉଛି। ବିଦ୍ୟାଳୟର ସମ୍ମୁଖ ଭାଗର କେତେକ ଅଂଶ ପ୍ରାଚୀର ନ ଥିବାରୁ ଗୋରୁ ହତା ଭିତରେ ଅବାଧ ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି। ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଏବେ ୨୨୫ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ପଢ଼ୁଛନ୍ତି। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିଶୁବାଟିକାରୁ ସପ୍ତମ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୮୪ ପିଲା ରହିଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ୫ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଶିକ୍ଷକ ରହିଛନ୍ତି। ସେହିପରି ୮ମରୁ ୧୦ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧୪୧ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ରହିଛନ୍ତି। ଏମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ୧୧ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀଶିକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି। ପିଲାଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଠିକ୍‌ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍କୁଲକୁ ୬୭ ବର୍ଷ ବିତିଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭିତ୍ତିଭୂମି ସଜଡ଼ା ଯାଇପାରିନାହିଁ।
ପ୍ରଧାନଶିକ୍ଷକ ପ୍ରସନ୍ନ ମହାପାତ୍ର କୁହନ୍ତି, କ୍ୟାମ୍ପସ ବିଦ୍ୟାଳୟ ହୋଇଥିଲେ ହେଁ ଗୋଟିଏ ହତା ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷ ନାହିଁ। ବିଦ୍ୟାଳୟ ପାଇଁ ୫ ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷ ଓ ୫ଟି ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଘରର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। ମଧ୍ୟାହ୍ନଭୋଜନ ପାଇଁ ରୋଷେଇ ଘର ନିହାତି ଦରକାର ବୋଲି ମହାପାତ୍ର କହିଛନ୍ତି। ଆଲୁମ୍‌ନି କମିଟି ସଭାପତି ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ସାହୁ କୁହନ୍ତି, ୫-ଟିରେ ୧କୋଟିରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଟଙ୍କା ଅନୁଦାନ ମିଳିଥିଲା। ହେଲେ ସ୍କୁଲର ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀକକ୍ଷକୁ ଛାଡିଦେଲେ ଅନ୍ୟ କିଛି ସୁବିଧା ହେଲାନି। କ୍ୟାମ୍ପସ ସ୍କୁଲ ହୋଇଥିଲେ ହେଁ ଗୋଟିଏ ହତା ଭିତରେ ଶିଶୁବାଟିକାରୁ ୧୦ମ ଶ୍ରେଣୀ ରହିପାରୁ ନାହିଁ। ଏଥିପାଇଁ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଶ୍ରେଣୀକକ୍ଷ ନିର୍ମାଣ କରାଯିବା ଦରକାର। ଜିଲା ଶିକ୍ଷା ଅଧିକାରୀ ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ପାଣ୍ଡେ କୁହନ୍ତି, କ୍ୟାମ୍ପସ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଗୋଟିଏ ହତା ଭିତରେ କିପରି ସବୁ ଶ୍ରେଣୀ ରହିବ ସେଥିପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଯିବ। ରୋଷେଇ ଘର ନିର୍ମାଣକୁ ମଧ୍ୟ ଗୁୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯିବ। ଅନ୍ୟ କିଛି ସମସ୍ୟାର ଆଲୋଚନା କରାଯାଇ ସମାଧାନ କରାଯିବ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।