ସ୍ଥାୟୀ ନିଯୁକ୍ତିରେ ବିଳମ୍ବ

ଗୌରବ ଯାଦବଙ୍କୁ ପଞ୍ଜାବର ନିୟମିତ ବା ସ୍ଥାୟୀ ପୋଲିସ ମହାନିର୍ଦ୍ଦେଶକ (ଡିଜିପି) ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି। ଏହି ନିଯୁକ୍ତି ୪ବର୍ଷ ଧରି ଅନିଶ୍ଚିତତା ମଧ୍ୟରେ ରହିବା ପରେ ସମାଧାନ ହୋଇଛି। ଯାଦବ ୨୦୨୨ ଜୁଲାଇରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଡିଜିପି ଭାବେ ଦାୟିତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ ଭଗବନ୍ତ ମାନ୍‌ ସରକାର ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ୟୁପିଏସ୍‌ସି ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ପ୍ରଚଳିତ ଚୟନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବଦଳରେ ରାଜ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ପଞ୍ଜାବର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଲିସ ନିଯୁକ୍ତି ଅନିଶ୍ଚିତତା ମଧ୍ୟରେ ରହିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ପଛରେ ପକାଇ ଦିଆଗଲା ଏବଂ ଏକ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତିକାଳୀନ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା। ଶେଷରେ ୟୁପିଏସ୍‌ସି ଜୁଲାଇ ୨୦୨୬ରେ ଗୌରବ ଯାଦବ, ଶରଦ ସତ୍ୟ ଚୌହାନ ଏବଂ ହରପ୍ରୀତ ସିଂ ସିଦ୍ଧୁଙ୍କ ନାମକୁ ଚୟନ ତାଲିକାରେ ସାମିଲ କରିଥିଲା। ତଥାପି ପଞ୍ଜାବ ସରକାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ ଅକ୍ଟୋବର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଳମ୍ବ କରିଥିଲେ। ଶେଷରେ ପଞ୍ଜାବ ଓ ହରିୟାଣା ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ପରେ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ସ୍ଥିତିରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ଯାଦବ ଏହି ଚାକିରି ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲେ କି ନାହିଁ, ତାହା ପ୍ରଶ୍ନ ନୁହେଁ; ବରଂ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି,ଏକ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ କାହିଁକି ୪ ବର୍ଷ ଲାଗିଲା? ଯେତେବେଳେ ନ୍ୟାୟିକ ଚାପ ପରେ ନିୟମ ପାଳନ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହାକୁ କାମ କରାଇବା ପାଇଁ ଏତେ ଚାପ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ କାହିଁକି ପଡ଼ିଲା ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିବା ସ୍ବାଭାବିକ।
କେଭାଡିଆରେ ନୂଆ ଏକାଡେମୀ
ଗୁଜରାଟର ଷ୍ଟାଚ୍ୟୁ ଅଫ୍‌ ୟୁନିଟି ନିକଟସ୍ଥ କେଭାଡିଆରେ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ନ୍ୟାଶନାଲ୍‌ ଏକାଡେମୀ ଅଫ୍‌ ସିଭିଲ୍‌ ସର୍ଭିସେସ୍‌ ଏକ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତାଧାରା। ବିଭିନ୍ନ ସେବାର ଶିକ୍ଷାନବୀଶ ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଛାତ ତଳକୁ ଆଣିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପରସ୍ପରର ଭୂମିକାକୁ ବୁଝିବାରେ ଏବଂ ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଅଧିକ ସମନ୍ବିତ ଢଙ୍ଗରେ ପରିଚାଳନା କରିବା କୌଶଳ ଶିଖିପାରିବେ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ବିଭାଗକୁ ଫେରିବା ପରେ କ’ଣ ଏହି ବୁଝାମଣା ବଜାୟ ରହିବ? ଭାରତୀୟ ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ନିଜ ନିଜ ସେବା ପ୍ରତି ଅତ୍ୟଧିକ ଆନୁଗତ୍ୟ, କ୍ଷମତା ଓ ଅଧିକାର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ନେଇ ଟଣାଓଟରା ଏବଂ ବିଭାଗୀୟ ସୀମାବଦ୍ଧତା ପାଇଁ ବଦ୍‌ନାମ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଅଧିକାରୀମାନେ ଏକାଠି ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେଇପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଯୋଗ ଦେବା ପରେ ପୁରୁଣା ଅଭ୍ୟାସ ଓ ସଂସ୍ଥାଗତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା ଶୀଘ୍ର ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିଥାଏ। ଭାରତରେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଏକାଡେମୀଗୁଡ଼ିକ ରହିଛି। ଏହାସହ ନିରନ୍ତର ଶିକ୍ଷା ଓ ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ ପାଇଁ ‘ମିଶନ୍‌ କର୍ମଯୋଗୀ’ ମଧ୍ୟ ଏକ ଢାଞ୍ଚା ଯୋଗାଇ ଦେଉଛି। ତେଣୁ, ଏକ ନୂତନ ଏକାଡେମୀ ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ? ତଥାପି, ପ୍ରସ୍ତାବିତ ନୂତନ ଏକାଡେମୀକୁ ସୁଯୋଗ ମିଳିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଏହାର ସଫଳତା ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପରେ ବାହାରେ କ’ଣ ଘଟୁଛି ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବ। ଅଧିକାରୀମାନେ ଅଧିକ ସମନ୍ବୟର ସହ କାମ କରିବେ, ଶୀଘ୍ର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବେ ଏବଂ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଧିକ ଉତ୍ତରଦାୟୀ ହେବେ ନା ଏକ ସାଧାରଣ ତାଲିମ ଅବଧି ପରେ ସେମାନେ ପୁଣି ନିଜ ପୂର୍ବ କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀକୁ ଫେରିଯିବେ, ତାହା ହିଁ ପ୍ରଶ୍ନ।
ତଳ ସ୍ତରରେ ନୀରବତା
ତାମିଲନାଡୁରେ ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବଙ୍କ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପରେ ଉତ୍ତର ପାଇବା ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର ମନେପକାଇବାକୁ ପଡ଼ୁଥିବା ଦେଖାଯାଉଛି। ଅଗଷ୍ଟ ୫ରେ ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବ ଏମ୍‌ ସାଇ କୁମାର ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଅକ୍ଟୋବର ୩୧ ସୁଦ୍ଧା ସେମାନଙ୍କ ବାର୍ଷିକ ସମ୍ପତ୍ତି, ଋଣ ଏବଂ ଦେୟର ବିବରଣୀ ଦାଖଲ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ଅକ୍ଟୋବର ୧୦ ସୁଦ୍ଧା ମାତ୍ର ୩.୧୨% କର୍ମଚାରୀ ଏହା ପାଳନ କରିଥିଲେ। ସରକାର ଏହି ଅନୁପାଳନକୁ ପଦୋନ୍ନତି ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ତାଲିକା ସହ ଯୋଡ଼ିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଛନ୍ତି। ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ତଳ ସ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚିପାରି ନାହିଁ।
ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀମାନେ ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ହାଲୁକା ଭାବେ ନେଉଛନ୍ତି ନା ପ୍ରଶାସନ ଏହାର ଅନୁପାଳନକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଛି? ବାର୍ଷିକ ସମ୍ପତ୍ତି ଘୋଷଣା ପତ୍ର ଦାଖଲ କରିବା ବାବୁଙ୍କଠାରୁ ଆଶା କରାଯାଉଥିବା ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱର ଏକ ଅଂଶ ଏବଂ ଏହି ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ତାମିଲନାଡୁ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ଆଚରଣ ନିୟମାବଳୀ, ୧୯୭୩ ସମର୍ଥନ କରେ। ନିୟମ ରହିଛି ବୋଲି ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ତାହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ହେଉଛି ଅଲଗା କଥା। ସାଇ କୁମାରଙ୍କ ପାଖରେ ଏବେ ଏକ ବିକଳ୍ପ ଅଛି। ସେ ବାରମ୍ବାର ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ମନେପକାଇବା ଜାରି ରଖିପାରନ୍ତି କିମ୍ବା କିଏ ଅନୁପାଳନ କରିଛି, କିଏ କରିନାହିଁ ଏବଂ କାହିଁକି କରିନାହିଁ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରିପାରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିୟମକୁ ଅବଜ୍ଞା କରି ଚାଲିବେ, ସେମାନେ ପରିଣାମ ଭୋଗିବା ଉଚିତ।
ଏ କଥା ବି ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁଛି…
ମୁଖ୍ୟ ନିର୍ବାଚନ କମିଶନର ଜ୍ଞାନେଶ କୁମାରଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଲ୍ଲୀରେ କଡ଼ା ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଜଣେ ବାବୁଙ୍କ କ୍ୟାରିୟରକୁ କିଏ ସୁରକ୍ଷା ଦେବ? ନିମ୍ନସ୍ତରର ସରକାରୀ ଅଧିକାରୀମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅସୁବିଧାରେ ପଡ଼ିଲେ ଏପରି ସମର୍ଥନ ଓ ସୁରକ୍ଷା ପାଇବା ଆଶା କରିପାରିବେ କି? ଭିଆଇପି ସୁରକ୍ଷା କେବଳ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହାତଗଣତି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ? ଅଧିକାଂଶ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଅଭିଯୋଗର ଅର୍ଥ ହୋଇପାରେ ବଦଳି, ଭିଜିଲାନ୍ସ ତଦନ୍ତ କିମ୍ବା କ୍ୟାରିୟର ଶେଷ । ସ୍ପଷ୍ଟତଃ ଆମ ଅମଲାତାନ୍ତ୍ରିକ ସଂସ୍କୃତିର ପଦାନୁକ୍ରମରେ ସବୁ ବାବୁ ସମାନ ହୋଇପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କିଛି ବାବୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶାସନର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତରରୁ ଅଧିକ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ସମର୍ଥନ ମିଳିଥାଏ।
Email: dilipcherian@gmail.com