India’s Poverty Rate: ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଉପରେ ଭାରତର ବଡ଼ ବିଜୟ; କମୁଛି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ୪୯.୬ କୋଟି ଲୋକ ଆଉ ଗରିବ ନୁହଁନ୍ତି

ଗତ ଏକ ଦଶନ୍ଧିରେ ଭାରତର ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଚିତ୍ରରେ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଛି।

ୱର୍ଲ୍ଡ ବ୍ୟାଙ୍କର ଏକ ନୂଆ ରିପୋର୍ଟ କହୁଛି, ୨୦୧୧ରୁ ୨୦୨୩ ମଧ୍ୟରେ ଦେଶର ପ୍ରାୟ ୪୯.୬ କୋଟି ଲୋକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରୁ ବାହାରିଛନ୍ତି।

ଏହି ସମୟରେ ଗରିବ ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଓ ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ତାଙ୍କ ଅଂଶ ଉଭୟ ଦ୍ରୁତ ହାରରେ କମିଛି।

Advertisment ୱର୍ଲ୍ଡ ବ୍ୟାଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ୨୦୧୧ରେ ଭାରତର ପ୍ରାୟ ୫୭.୭ ପ୍ରତିଶତ ଲୋକ ଦୈନିକ ୪.୨୦ ଡଲାରରୁ କମ୍ ରାଶିରେ ଜୀବନଯାପନ କରୁଥିଲେ।

ଏହି ଗଣନା ୨୦୨୧ର Purchasing Power Parity ବା PPP ଆଧାରରେ କରାଯାଇଛି।

୨୦୨୩କୁ ଆସିବା ବେଳକୁ ଏହି ହାର ହ୍ରାସ ପାଇ ୧୬.୧ ପ୍ରତିଶତରେ ପହଞ୍ଚିଛି।

ଏହି ହିସାବ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାୟ ୪୯.୬ କୋଟି ଲୋକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମାରୁ ବାହାରିଥିବା କୁହାଯାଇଛି।

ଚରମ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ହ୍ରାସ ରିପୋର୍ଟରେ ଅତ୍ୟଧିକ ବା ଚରମ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ହ୍ରାସ ଘଟିଥିବା କୁହାଯାଇଛି।

୨୦୧୧ରେ ଦୈନିକ ୩ ଡଲାରରୁ କମ୍ ରାଶିରେ ଜୀବନଯାପନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଅଂଶ ୨୭.୧ ପ୍ରତିଶତ ଥିଲା।

୨୦୨୩ରେ ଏହା ହ୍ରାସ ପାଇ ମାତ୍ର ୨.୬ ପ୍ରତିଶତରେ ପହଞ୍ଚିଛି।

ଅର୍ଥାତ୍ ଗତ ୧୨ ବର୍ଷରେ କେବଳ ସାଧାରଣ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନୁହେଁ, ଚରମ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ରହୁଥିବା ଜନସଂଖ୍ୟାର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ବହୁ ପରିମାଣରେ କମିଛି।

Advertisment ନିଯୁକ୍ତି ଓ ସରକାରୀ ଯୋଜନା ହେଲା ସହାୟକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସ ପଛରେ ଏକାଧିକ କାରଣ ଥିବା ୱର୍ଲ୍ଡ ବ୍ୟାଙ୍କ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛି।

ଲୋକଙ୍କ ଖର୍ଚ୍ଚ ବୃଦ୍ଧି, ନୂଆ ରୋଜଗାର ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ସବସିଡି ସହ ବିଭିନ୍ନ ସରକାରୀ ସହାୟତା ଯୋଜନା ଏଥିରେ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ନେଇଛି।

ବିଶେଷକରି ଶ୍ରମ ବଜାରରେ ମହିଳାଙ୍କ ଭାଗୀଦାରି ବୃଦ୍ଧି ପରିବାରର ଆୟ ବଢ଼ାଇବାରେ ସହାୟକ ହୋଇଛି।

୨୦୧୭ରୁ ୨୦୨୩ ମଧ୍ୟରେ ଦେଶରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ୧୩.୪ କୋଟି ବଢ଼ିଥିବା ରିପୋର୍ଟ କହିଛି।

ଏହି ବୃଦ୍ଧି ସେହି ସମୟରେ କାମ କରିବା ବୟସର ଜନସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ତୁଳନାରେ ପ୍ରାୟ ଦୁଇଗୁଣା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।

ବିଶେଷତଃ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟକ ମହିଳା ବେତନଭୋଗୀ କାମରେ ଯୋଗଦେବା ଏଥିରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।

୨୦୨୮ ସୁଦ୍ଧା ଆହୁରି କମିପାରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଭାରତରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସ ଜାରି ରହିବ ବୋଲି ୱର୍ଲ୍ଡ ବ୍ୟାଙ୍କ ଆକଳନ କରିଛି।

ଯଦିଓ ଏହି ହ୍ରାସର ଗତି ପୂର୍ବ ତୁଳନାରେ କିଛି ଧୀର ହୋଇପାରେ।

ଦୈନିକ ୪.୨୦ ଡଲାର ଆଧାରିତ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମା ତଳେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଅଂଶ ୨୦୨୬ରେ ପ୍ରାୟ ୧୪.୨ ପ୍ରତିଶତ ରହିପାରେ।

୨୦୨୮ ସୁଦ୍ଧା ଏହା ଆହୁରି ହ୍ରାସ ପାଇ ୧୨.୧ ପ୍ରତିଶତରେ ପହଞ୍ଚିବ ବୋଲି ଆକଳନ କରାଯାଇଛି।

ତଥାପି ରହିଛି ବଡ଼ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସ ପାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଶ ସାମ୍ନାରେ ଅନେକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ରହିଛି।

ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ, ଏବେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମୁଖ୍ୟତଃ ସେହି ପରିବାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିକ ରହିଛି ଯେଉଁଠାରେ ଶିକ୍ଷାର ସ୍ତର କମ୍, ସମ୍ପତ୍ତି ସୀମିତ ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ନିଯୁକ୍ତିର ସୁଯୋଗ ଅଭାବ ରହିଛି।

ବେତନ ଅସମାନତା ମଧ୍ୟ ଦେଶ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ସମସ୍ୟା ହୋଇରହିଛି।

୨୦୨୩ରେ ସର୍ବାଧିକ ଆୟ କରୁଥିବା ୧୦ ପ୍ରତିଶତ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ମଧ୍ୟମ ଆୟ, ସବୁଠାରୁ କମ୍ ଆୟ କରୁଥିବା ୧୦ ପ୍ରତିଶତ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ତୁଳନାରେ ପ୍ରାୟ ୧୩ ଗୁଣା ଅଧିକ ଥିଲା।

ଏପରିସ୍ଥିତିରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସର ଧାରା ଭାରତ ପାଇଁ ଏକ ସକାରାତ୍ମକ ସଙ୍କେତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ଥାୟୀ ନିଯୁକ୍ତି, ଶିକ୍ଷା, ଆୟ ଅସମାନତା ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ସୁରକ୍ଷା ଭଳି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆହୁରି କାମ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି।